De periode van wachten en dromen is voorbij, de periode van bouwen, werken en doen breekt aan.

Eindelijk de langverwachte brief uit Berlijn
Dit keer wel goed nieuws. Wij ontvingen vorige week de langverwachte brief van de Canadese ambassade in Berlijn met het bericht dat we ons paspoort mogen opsturen zodat de visa erin kunnen worden gezet. Over enkele weken (drie of vier) verwachten we onze paspoorten terug en kunnen we definitief naar Canada. Deze brief betekent een einde aan de lange periode van onzekerheid over ons vertrek. We wisten wel dat we het visum zouden krijgen, maar wanneer was een groot mysterie. Na bijna twee jaar wachten dachten we in januari, na de oproep voor de medische keuring, dat het niet meer dan 10 weken zou duren voor ons definitieve vertrek. Half april kregen we nog een curve bal van de ambassade met een verzoek om extra informatie. Dat betekende extra vertraging. Gelukkig heeft de ambassade dit keer vaart gemaakt en binnen drie weken na het opsturen van de gevraagde informatie kregen we de laatste en beslissende brief.

Eindelijk kunnen we dan ons vertrek plannen. We gaan rond 23 juni weg. We krijgen het zowaar nog druk in de komende tijd om alles te regelen. Deze week verhuizen we weer, dit keer naar het huis van de ouders van Heleen die met vakantie gaan. Daar blijven we tot ons vertrek. De container met onze inboedel gaat naar verwachting begin of half juni op de boot, zodat we onze spullen half juli in Canada terug zien. Verder nog een hoop geregel met pensioenen en verzekeringen, het verkopen van de auto en nog wat elektrische apparaten. En uiteraard organiseren we nog een afscheidsfeest.

De eerste dagen in Canada staan in het teken van het zoeken van een (huur)huis – een basis van waaruit we kunnen bouwen aan onze droom. We leven nu een maand of vijf als nomade reizend van de ene locatie naar de andere met een stapel dozen en koffers – elke verhuizing kost weer energie en tijd. Ook ons gezin heeft een basis nodig om ons voor te bereiden op de komst van een tweede kind. Heleen is 18 weken zwanger wat betekent dat we half oktober (in Canada) een Canadeesje verwachten!

Vervolgens gaan we verder met solliciteren, het vinden van een crèche, en uiteraard het zoeken van een geschikt stuk land en het volgen van de wijnbouw- en wijnmakerscursussen (vanaf september).

De tweede helft van 2008 wordt dus spannend met veel veranderingen. We zullen hard moeten werken om onze droom te realiseren. We zijn superblij dat we nu echt aan de slag kunnen.

© 2011 Rolf de Bruin en Heleen Pannekoek